Slaaptekortcalculator

Hoe het tekort wordt berekend

Het weektekort is je doel maal zeven, min de zeven nachten die je invulde, met nul als ondergrens — dus een doel van 8 uur tegenover 49 uur slaap is een tekort van 7 uur, en meer slapen dan je doel levert geen tegoed op. De projecties voor 30, 90 en 365 dagen nemen je gemiddelde tekort per nacht en herhalen dat: 45 minuten tekort per nacht is 22,5 uur in een maand en 274 in een jaar. Dat is gewone vermenigvuldiging, en daarom is het een projectie van het patroon en geen meting van je lichaam.

Twee van de getallen op deze pagina zijn van ons en achter geen van beide zit een bron. Het cijfer voor denkvermogen trekt 13 procentpunten af voor elk uur gemiddeld tekort per nacht en stopt bij 30 procent — dus een uur tekort geeft 87 procent, twee uur 74. Die helling hebben we zelf bedacht. Het onderzoek waar hij naar verwijst, is echt en veel minder netjes: slaap beperken over opeenvolgende nachten geeft opgestapelde achterstanden bij aandachtstaken, en mensen schatten zichzelf nauwelijks beperkt in terwijl ze gemeten flink beperkt zijn. Eén percentage voor algemeen presteren is niet iets wat die literatuur ondersteunt, en dat zeggen we liever dan te doen alsof het getal een onderzoeksresultaat is.

De schatting voor herstel is hetzelfde soort getal. Ze deelt je tekort door de uren die een nacht van 9 uur je oplevert boven je eigen doel, dus bij een doel van 8 uur herstel je één uur per nacht en bij een doel van 7 uur twee. Echt herstel verloopt niet zo lineair — de eerste lange nacht levert meer op dan de vijfde — en 9 uur is een aanname die we kozen als geloofwaardige inhaalnacht. Lees het getal als een orde van grootte voor hoe lang het duurt om het gat te vullen, niet als een schema.

De tekst op de pagina steunt op de drie studies hieronder: het experiment met veertien nachten slaapbeperking dat opstapelende tekorten vond bij proefpersonen die er zelf niets van merkten, de studie naar langer slapen waarin één uur tekort per nacht ongeveer vier nachten kostte om in te halen, en het panel van de National Sleep Foundation achter de marge van 7 tot 9 uur. Geen van deze studies leverde het percentage of het herstelgetal hierboven; die zijn van ons.

Waar deze cijfers vandaan komen

1. 1. The cumulative cost of additional wakefulness: dose-response effects on neurobehavioral functions and sleep physiology from chronic sleep restriction and total sleep deprivation — Van Dongen HP, Maislin G, Mullington JM, Dinges DF, Sleep 26(2):117–126, 2003 (PubMed)
2. 2. Estimating individual optimal sleep duration and potential sleep debt — Kitamura S et al., Scientific Reports 6:35812, 2016 (PMC)
3. 3. National Sleep Foundation's sleep time duration recommendations: methodology and results summary — Hirshkowitz M et al., Sleep Health 1(1):40–43, 2015 (PubMed)

Niets op deze site is medisch gecontroleerd. Elk cijfer hierboven komt uit de code die op deze pagina draait, en waar een getal ons eigen oordeel is en geen gepubliceerd cijfer, zegt de toelichting dat en noemt ze geen bron. Methode voor het laatst gecontroleerd op 25 september 2026.